Φαλάφελ, αγάπη γλυκιά μου

Φαλάφελ ή αλλιώς ρεβιθοκεφτές. Η αλήθεια είναι ότι προτιμώ το φαλάφελ, αφενός ακούγεται πιο εξωτικό στα αυτιά μου, αφετέρου είναι το όνομα που του έχουν δώσει οι λαοί που το καταναλώνουν παραδοσιακά και μου αρέσει να σέβομαι, έστω και με αυτό τον τρόπο, την κουλτούρα του κάθε λαού. Μιλώντας για λαούς, ας πούμε δύο πράγματα για την προέλευση αυτού του μικρού θαύματος.

Γράφει η Ιωάννα Τσεζαϊλίδου

Η αλήθεια είναι ότι πολλές χώρες διεκδικούν το trademark, κυρίως η Αίγυπτος και οι χώρες της Μέσης Ανατολής, όπως ο Λίβανος, η Συρία, το Ισραήλ, η Παλαιστίνη κ.α. Είναι άγνωστο ποιος λαός δημιούργησε τελικά το φαλάφελ, ωστόσο υπάρχει στις κουζίνες των χωρών που αναφέρθηκαν με μερικές παραλλαγές.

Στην Ελλάδα έγινε γνωστό πριν από μερικά χρόνια όταν άρχισαν να ανοίγουν μαγαζιά με ανατολίτικη κουζίνα στο κέντρο της Αθήνας. Τα πρώτα μαγαζιά που άνοιξαν ήταν από μετανάστες που επιχείρησαν να φέρουν σε επαφή την κουζίνα της χώρας τους με τη χώρα στην οποία βρέθηκαν να αναζητούν μια καλύτερη ζωή, και η αλήθεια είναι πως ένα τέτοιο εγχείρημα ήταν καταδικασμένο να πετύχει αν σκεφτούμε ότι η ελληνική κουζίνα έχει πολλά κοινά σημεία με την κουζίνα των χωρών της Μέσης Ανατολής αλλά και της Τουρκίας και της Αιγύπτου, κυρίως λόγω της χρήσης πολλών μπαχαρικών και μυρωδικών. Επομένως, οι γευστικοί κάλυκες των Ελλήνων ήταν προετοιμασμένοι για αυτό το έδεσμα της Μέσης Ανατολής.

Όμως, το φαλάφελ στην Ελλάδα, απέκτησε ένα φανατικό κοινό, σχεδόν σκληροπυρηνικό, που ξέρει τα πάντα γύρω από αυτό και μπορεί να σου πει που θα βρεις το καλύτερο. Μιλώ φυσικά για τους vegetarians και τους vegans αυτής της χώρας, οι οποίοι βρήκαν στο φαλάφελ έναν φίλο που στα δύσκολα είναι πάντα εκεί γι’αυτούς.

Σε μία χώρα όπως η Ελλάδα, που τα τελευταία μόνο χρόνια έχει αρχίσει να γίνεται vegetarian και vegan friendly και που ένα άτομο με αυτές τις διατροφικές συνήθειες δυσκολευόταν πολύ να βρει φαγητό έξω στην πόλη, το φαλάφελ ήρθε ως μάννα εξ ουρανού. Αν ήσουν χορτοφάγος ή vegan στην Ελλάδα πριν από 10 χρόνια και έπρεπε ή ήθελες να φας έξω οι επιλογές ήταν ελάχιστες και καθόλου δελεαστικές: σουβλάκι χωρίς κρέας (το αποκαλούμενο από πολλούς «οικολογικό» στην Αθήνα και «πατατόπιτα» στη Θεσσαλονίκη, πατάτες τηγανιτές, θλιβερές σαλάτες χωρίς ίχνος φαντασίας, πίτσα μαργαρίτα κλπ). Αυτά αναγκαζόμουν να επιλέγω και εγώ στις εξόδους μου για φαγητό ως χορτοφάγος μέχρι που γνωρίσαμε το φαλάφελ, αυτός ο τραγανός ρεβιθοκεφτές μέσα σε αραβική πίτα, με λαχανικά και σως από ταχίνι. Νόστιμο, θρεπτικό και καθόλου θλιβερό.

Σήμερα τα μαγαζιά που το προσφέρουν είναι πολλά και μάλιστα το έχουν υιοθετήσει και burgerάδικα, τα οποία προσφέρουν burgers με φαλάφελ αντί για μοσχαρίσιο μπιφτέκι για όλους εμάς που δεν καταναλώνουμε κρέας. Θα μπορούσα να γράψω άπειρες παραγράφους για το φαλάφελ, πόσο νόστιμο είναι, πόσο θρεπτικό, πόσο με έχει χορτάσει μετά από βραδινές εξόδους ή και στα φοιτητικά μου χρόνια που δεν είχα χρόνο για μαγείρεμα αλλά αυτό ίσως να ήταν κουραστικό. Θα κλείσω προτείνοντας το καλύτερο, το νοστιμότερο, το πιο τραγανό και το πιο value for money φαλαφελ της Αθήνας: το Falafel Al Sharq, στην πλατεία Βάθης. Όποιον δεν το έχει επισκεφθεί να το κάνει πάραυτα.

Πληροφορίες Καταστήματος:
Falafel Al Sharq, πλατεία Βάθης, Λιοσίων 1
Facebook Page: https://cutt.ly/SxAQjYZ

Αφήστε μια απάντηση