Η Μαρία και η ευγνωμοσύνη

Η Μαρία είναι ο τρόμος και ο φόβος όλων στο τμήμα. Κάποιες φορές με έναν ίσως όχι και τόσο κολακευτικό τρόπο.

Την χαρακτηρίζει αυτή η αμεσότητα που στερείται τον μαγικό μανδύα των συναισθημάτων. Άχρωμες και κρύες διαταγές. Στοιχείο που εν μέρει ίσως και να έγκειται στις ασιατικές ρίζες της. Βρίσκεται στο Άμστερνταμ από τα 28 της και τώρα είναι στην δεκαετία των 50 της. Είναι τέρας οργάνωσης και αποτελεί εξαίρετο παράδειγμα αποτελεσματικότητας. Παραλείπει συχνά την φράση «σε παρακαλώ» και αυτό είναι κάτι που προκαλεί συχνά στους γύρω της σύγχυση και θυμό.

Γράφει η Αναστασία Χοτομανίδου

Άλλες φορές πάλι θα φέρει τον κόσμο ανάποδα, όταν η δουλειά κάποιου δεν χαίρει του δέοντος σεβασμού. Είναι υπέρμαχος του σωστού και των πρωτοκόλλων. Θα οργανώσει ανταλλαγή δώρων για τα Χριστούγεννα, θα φέρει μπισκότα και θα σου μεταλαμπαδεύσει την γνώση της.

Αποτελεί παράλληλα παράδειγμα αποφυγής και μίμησης. Και έτσι κάποιοι τη συμπαθούν και κάποιοι περιορίζονται στις πολύ αναγκαίες επαφές. Και αυτό με οδηγούσε σε αδιέξοδο τον πρώτο καιρό. Ήξερα και είχα νιώσει και εγώ αυτή την αυστηρότητα από την πρώτη στιγμή που τη συνάντησα στο γραφείο.

Πολύ σύντομα όμως έγινε η καθοδηγήτρια μου. Είχε μια λύση για όλα και διατηρούσε ευλαβικά την ψυχραιμία της. Τι απίστευτο προσόν! Είναι αυτή που θα σου φέρει τα περσινά ολοκαίνουργια μπουφάν της (είναι εξαιρετικά μοντέρνα και φασιον αϊκον), γιατί φέτος δεν θα τα φορέσει και είναι κρίμα να ξοδέψεις τα λεφτά σου, τη στιγμή που δεν έχεις σταθερό μισθό. Θα σε νοιαστεί, θα σε φροντίσει και θα είναι διαθέσιμη την στιγμή που θα την χρειαστείς.

Και κάπως έτσι μέσα σε τρεις μήνες συνειδητοποιώ για ακόμη μια φορά, τη δύναμη της αύρας που εκπέμπουμε.

Πόσο δύσκολο είναι ορισμένες φορές να δείξουμε την ευαίσθητη και χαλαρή πλευρά μας, την αγάπη μας και να χαρίσουμε μερικά κοπλιμέντα στους τριγύρω μας.

Πόσο τεράστια και καταστρεπτική είναι η επίδραση της αρνητικής ενέργειας και πόσο εύκολο είναι τελικά πολλές φορές να βοηθήσεις κάποιον να ανακαλύψει και να φέρει στην επιφάνεια τις αρετές του.

Η Μαρία εχτές με αφορμή την ημέρα της ευγνωμοσύνης και την παρότρυνση την εταιρείας να μοιράσουμε μηνύματα ευγνωμοσύνης σε όσους με τις πράξεις τους έχουν θετικό αντίκτυπο στην ζωή μας ( και να σημειώσω εδώ ότι για την εταιρεία η μέρα αυτή ‘‘γιορτάζεται’’ στις 7 του Δεκέμβρη και η Μαρία ήταν σε άδεια), μου έστειλε το εξής μήνυμα :

«Αγαπητή Αναστασία,

Δεν ήμουν εδώ, αλλά ποτέ δεν είναι αργά για σε ευχαριστήσω για την σκληρή δουλεία και τον ενθουσιασμό σου που σε κάνει να κερδίζεις τους ανθρώπους με έναν πανέμορφο τρόπο. Συνέχισε έτσι και σίγουρα θα ανήκεις στους επιτυχημένους αυτής της γενιάς.

Σε ελεύθερη και κατά προσέγγιση μετάφραση από το αγγλικά γραμμένο κείμενο που έλαβα για να μην την προδώσω στα σοσιαλ τα μιντια. Ποτέ δεν είναι αργά για λίγη ευγνωμοσύνη. »

Αφήστε μια απάντηση